ما در اين روزگار يا ( به دست دشمن ) كشته مىشويم و يا مجروح ، زمين از سرور و نشاط نااميد است ، چه بسيار ابرها كه چهرهء سپيدهء صبح را گرفته آه از روز قتل تو چه براى دل آزرده ، دردناك و سوزنده بود ! » شاعر ديگرى از شعراى آن عصر ، چنين مرثيه گفته است : بكت الخيل شجوها بعد يحيى * و بكاه المهند المصقول و بكاه العراق شرقا و غربا * و بكاه الكتاب و التنزيل و المصلى و البيت و الركن و الحج * ر جميعا لهم عليه عويل كيف لم تسقط السماء علينا * يوم قالوا أخو الحسين قتيل [ 1 ] « دلاوران پس از يحيى با خاطرى آزرده گريستند و شمشير آبديده و پرداخته بر او گريه كرد مردم عراق از شرق تا غرب بر او گريستند و كتاب و قرآن مجيد بر او گريه كردند و مسجد و كعبه و ركن و حجر الاسود همگى در عزاى او بلند بلند گريه كردند چگونه آسمان بر سرما فرود نيامد آن روزى كه گفتند ، برادر حسين را كشتند ؟ ! » شاعر بزرگ على بن عباس معروف به ابن رومى با قصيده‌اى استوار كه از دلنشين‌ترين اشعار عربى به حساب مىآيد او را مرثيه گفته و اوج سخنش چنين است : أمامك فانظر أى نهجيك تنهج * طريقان شتى مستقيم و اعوج ألا أيهذا الناس طال ضريركم * بآل رسول اللّه فاخشوا أو ارتجوا أكل أوان للنبى محمد * قتيل زكى بالدماء مضرج تبيعون فيه الدين شر أئمة * فللّه دين اللّه قد كاد يمرج [ 2 ]

--> [ 1 ] مروج الذهب : 2 / 95 . [ 2 ] مقاتل الطالبيين : ص 646 .